[ Μετάφραση: Άννα Νιαράκη και Mario Domínguez Parra]
Ια
Σε ένα σημάδι
κοινό ενός
συνόλου,
που την περιλαμβάνει,
μας έκαναν
άξονα,
ζώνη νεκρή
σαν πηγή,
εξαντλημένη με τα
μάτια σε ζηλόφθονο
μωσαϊκό
άσφαλτο
Εκείνη, δεν ερωτοτροπεί
πίσω από ένα θάμνο
δεν είναι ένα πρόσωπο
ή μια λίμνη
μα ουλή
η κάλυψη
ξεκίνησε
κατολίσθηση
αδιαφάνειας
Σαρωμένοι
σε μικροκλίμα
δύο άνεμοι που
παρέτειναν
ένα εικονοστάσι
δυο χειλιών
Το κρύο που παραμένει
εντός μας
οι ερωτήσεις
και τα γέλια
Ο κεραμικός
άθραυστος
διάλογος
και τα πινέλα
του δέρματος.
XXVII
Δασύτριχος
στις σπηλιές
που μετανοούν
αυστηρές
Χωρίς να φυσάει
μπροστά τους
ένα σημάδι
θλίψης
σύνδεσεις και σκέψεις
σε μια πηγή
ο επόμενος να ξεσκίζεται
ανάμεσα σε
λιγοστούς προμαχώνες
Χάντρες για να
φτιάχνεις μάσκες πάνω
στο διάκενο
λιπόσαρκος ως
έναν ουρανό λαμπτήρων
Πραότητα
του ιξούς
που διαπερνάται
από τις κυανές στοές
σκανδάλου
δύο προσώπων
Να ρέεις
τους δικούς σου στόχους
με έναν δαυλό
σκισμένο
και φθαρμένο από
περιστροφή
χειλιού και δαχτυλιδιού
Ανάμεσα σε
εκείνες τις τοιχογραφίες
ο κύκλος της
πέτρινης προσευχής
σπάει
Από τη συλλογή Apolonia, Ediciones IDEA, 2006
